Raymond Scott

Sommige mensen zijn hun tijd ver vooruit. Neem nu Raymond Scott (1908-1994). Op tweejarige leeftijd speelde de als Harry Warnow geboren Scott al prachtig piano. Na zijn studie aan het Institute of Musical Art ging Scott aan de slag als jazz- en bigbandpianist bij de CBS Radio Band, die werd geleid door zijn oudere broer Mark. Hij vond de gespeelde muziek maar saai en sloeg zelf aan het componeren en al snel waren zijn stukken (met wazige namen als 'Confusion Among a Fleet of Taxicabs Upon Meeting with a Fare') op de radio te horen. In 1936 richtte hij een eigen groep op om zijn hersenspinsels aan het CBS-publiek te presenteren. Hoewel het Raymond Scott Quintette een groot succes was, hadden de overige groepsleden grote moeite met Scotts obsessieve repetieschema en de strakke wijze waarop zijn vreemde, lichtvoetige composities (met wederom prachtige namen als 'Dinner Music for a Pack of Hungry Cannibals' en 'Boy Scout in Switzerland') moesten worden gespeeld.

Scott werd in 1938 Hoofd Muziek bij CBS, tourde door Amerika en verlegde grenzen door als eerste ook zwarte muzikanten in zijn groep op te nemen. In 1941 benaderde filmstudio Warner Bros. de componist met het verzoek of zijn muziek gebruikt mocht worden in hun tekenfilms. En op deze manier werd de avant-gardistische muziek van Scott onder de aandacht gebracht van een groot publiek. Als je oude filmpjes bekijkt van Bugs Bunny, Daffy Duck en Porky Pig moet je maar eens op de muziek letten. Raymond Scott was inmiddels alweer met hele andere dingen bezig; hij had zich gestort op een succesvolle carrière als maker van radiojingles, schreef muziek voor Broadway-musicals en richtte in 1946 Manhattan Research op, 's werelds eerste elektronische studio.

In zijn vrije tijd knutselde hij daarnaast een groot aantal instrumenten in elkaar, waaronder de Electronium (1949), een van de eerste synthesizers. Het apparaat maakte muziek op basis van willekeurige ritmes, toonsoorten en geluiden. Opmerkelijk waren verder zijn Karloff (een soort prehistorische sampler), de Clavinox (een keyboard annex theremin, waarvan de elektronica was ontworpen door de toen 23-jarige Robert Moog) en de Videola, een bijzondere mix tussen een keyboard een tv-scherm.

En alsof dat allemaal nog niet genoeg was, presenteerde en dirigeerde Scott het radioprogramma 'Your Hit Parade', bracht hij diverse albums uit (waaronder 'At Home with Dorothy and Raymond' en 'Rock and Roll Symphony'), floepten er aan de lopende band jingles zijn studio uit, schreef hij muziek voor ontelbare films en televisieseries, was hij hoofd A&R bij Everest Records, tourde hij met zijn Quintette en vond hij ook nog de tijd om twee platenlabels op poten te zetten (Audiovox en Master). In het midden van de jaren zestig besloot Scott zich vooral toe te leggen op het uitvinden van apparaten en het schrijven van muziek. Zo ontwierp hij de eerste programmeerbare polyfone sequencer en werd hij in 1971 directeur van het Electronic Music Research & Development Team van Motown. Eind jaren zeventig ging hij met pensioen, maar zoals je kon verwachten, was er van stil zitten geen sprake. Scott bleef ontwerpen en nieuwe dingen bedenken; zo heeft hij zich enthousiast beziggehouden met de midi-technologie en was hij tot aan zijn dood in 1994 druk in de weer met digitale media, pc's en synthesizers.

Scott heeft waanzinnig veel gecomponeerd, waarbij hij vrijelijk grasduinde in uiteenlopende genres en naar hartelust experimenteerde met vreemde geluiden, aparte ritmes en de mogelijkheden die de techniek hem bood. Een goed voorbeeld is de 'Soothing Sounds for Baby'-serie uit 1963, muziek bedoeld om kleine kinderen tot rust te brengen. Drie lp's verschenen in deze reeks, die specifiek bedoeld was voor een bepaalde leeftijd: 0-6 maanden, 6-12 maanden en 12-18 maanden. Als je nu naar deze muziek luistert, is er eigenlijk weinig 'kinderlijks' aan; de rustgevende, elektronische klanken met veel herhaling vormden de basis voor de ambientexperimenten waar Brian Eno vijftien jaar later beroemd mee zou worden, stonden aan de wieg van de minimale muziek van Philip Glass en Terry Riley en misschien zelfs van de kosmische krautrock. Luister naar 'Soothing Sounds for Baby - Vol. 1 (0-6 Months)' (256 kbps, 70 MB), en let vooral op het breed uitwaaierende 14 minuten durende 'Lullaby'.

peter Zaterdag 19 Augustus 2006 at 01:58 am | | interessant

Geen reacties

(optioneel veld)
(optioneel veld)
Om geautomatiseerde spam te voorkomen, vraag ik je vriendelijk om de volgende vraag te beantwoorden.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.