Dreamies

Bill Holt leek een onbezorgd leven tegemoet te gaan. Hij groeide op in een keurig gezin in een buitenwijk van Philadelphia en bracht zijn jeugd door in het Amerika van de jaren vijftig. Hij was een vlijtige student, doorliep zonder problemen de middelbare school en speelde in zijn vrije tijd wat gitaar. Niets aan de hand allemaal. Dit veranderde toen in 1962 zijn vriendinnetje onverwacht zwanger bleek te zijn. De toen 18-jarige Holt moest trouwen, werd vader en had ineens een gezin te onderhouden. Samen met zijn vrouw kocht hij een appartement en een maatpak, en ging werken bij een verzekeringsmaatschappij.

Hij hield het tien jaar vol. Begin 1972 had Holt het helemaal gehad en besloot hij een lang gekoesterde droom in vervulling te laten gaan: een carrière in de muziek opbouwen. Hij was groot fan van de experimentele uitstapjes van de Beatles, de maatschappijkritische teksten van Bob Dylan en bewonderde avant-gardistische componisten als John Cage. Holt zegde zijn baan op, kocht een gitaar, een Moog-synthesizer en een viersporenrecorder, en ging aan de slag. Maandenlang zat hij in zijn muziekkelder en sleutelde aan zijn eerste album, dat in 1973 zou verschijnen onder de noemer Dreamies.

De lp bevatte twee lange tracks die heen en weer zwalken tussen knip-en-plak collages (toespraken van Kennedy, NASA-geleuter, fragmenten uit spelshows – dat werk), voortkabbelende folk en heel veel vervreemden geluidseffecten. De track 'Program Ten' is min of meer sociaal-kritisch geladen, waarbij het thema jong/onschuld versus oorlog/politiek een grote rol speelt. 'Program Eleven' is een stuk psychedelischer en beklemmender; vooral de laatste 12 minuten (met een mysterieus brommende Moog) zijn bijzonder. Het album werd geen succes en genegeerd door zowel critici als publiek, waardoor Holt in de financiële problemen raakte. En aangezien hij voor zijn gezin moest zorgen, solliciteerde hij op zijn oude functie en hing zijn muzikale ambities tot aan de dag van vandaag aan de wilgen.

'Dreamies' is meer dan intrigerend; het zou makkelijk als verplichte lesstof tijdens de lessen geschiedenis kunnen dienen – luister zelf (72 MB, 192 kbps).

peter Donderdag 14 September 2006 at 11:55 pm | | weird

Eén reactie

Ik vind Dreamies een beetje saai en weinig onderhoudend. Echt bijzonder is het allemaal niet echt, zelfs niet voor die tijd. Maar goed, het is leuk genoeg om een keertje op te zetten als het buiten regent en er binnen niets te doen valt.

godpipo, (URL) - 15-09-’06 15:30
(optioneel veld)
(optioneel veld)
Om geautomatiseerde spam te voorkomen, vraag ik je vriendelijk om de volgende vraag te beantwoorden.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.