Danse Society

In het boek 'Club Risiko – De jaren tachtig, toen en nu' (Nijgh & Van Ditmar 2006) van journalist Fred de Vries stuitte ik op de volgende zinsnede: ''[...] want het tijdvak [de jaren tachtig dus] heeft ook veel hoogdravende pathos voortgebracht. Wie kan er nog warmlopen voor Theatre of Hate, Kowalski, Live Jimi Presley, Danse Society? Die holle drums, die krassende gitaren, die melodieloze, humorloze songs.''

Nou, hier zit in ieder geval alvast één liefhebber. Vooral Danse Society wordt door De Vries een beetje tekort gedaan met de classificatie 'pretentieuze troep'. De groep ontstond begin jaren tachtig uit de resten van de groepen Y? en Lips-X en maakte aanvankelijk naam als 'Danse Crazy'. Na diverse optredens (met onder andere Public Image Limited en Cabaret Voltaire), enkele redelijk succesvolle singles, wat line-up-gerommel én een nieuwe naam, tekende Danse Society in 1983 een contract bij Arista. Het label had hooggespannen verwachtingen van het debuut 'Heaven is Waiting' (1984), maar helaas kwamen deze niet uit. De lp verkocht bar slecht en de singles sloegen niet aan. Een jaar later stond de groep alweer op straat. Zanger Steve Rawlings verliet de groep voor een solocarrière, terwijl de overgebleven leden en nieuwe zanger opduikelden, met wie het ook niet echt lukte.

Jammer, want het debuut is lang zo slecht niet. 'Heaven is Waiting' wordt gedragen door de typische wave-stem van Rawlings (die klinkt alsof hij al het wereldleed op zijn schouders torst) en de atmosferische keyboards van Lyndon Scarfe. En hoewel ik het oneens ben met Fred de Vries (zo klinken het titelnummer en 'Red Light (Shine)' erg lekker old school), voert het ook weer te ver om het album te beschouwen als een miskend meesterwerk. 'Heaven is Waiting' is gewoon lekkere postpunk goth, vooral geschikt voor liefhebbers van bijvoorbeeld Clan of Xymox en andere wavers. Download het in vergetelheid geraakte album via Rapidshare (320 kbps vbr, deel 1 en deel 2 – inclusief vier bonustracks en de Rolling Stones-cover '2,000 Light Years From Home').

peter Vrijdag 12 Januari 2007 at 11:53 pm | | 80s

Eén reactie

Tja, zal nooit mijn favoriet worden, maar blijft inderdaad ook niet slecht. Moet zeggen dat ik van genoemde bands dan toch iets meer heb met Theatre Of Hate, al doen al die bands het goed in mijn “was leuk, maar hoef ik niet al te vaak meer te horen” rijtje horen (op het door jou genoemde Clan Of Xymox na dan).

IkEcht, (E-mail ) (URL) - 13-01-’07 21:59
(optioneel veld)
(optioneel veld)
Om geautomatiseerde spam te voorkomen, vraag ik je vriendelijk om de volgende vraag te beantwoorden.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.