Baccara

Terwijl in 1977 de punkrage over Engeland waaide (en iets later ook Europa bereikte), bleven de hitlijsten nagenoeg ongeschonden. In Nederland was er in ieder geval weinig te merken van de Sex Pistols en andere herrieschoppers. De Top 40 stond vol met luchtige europop van onder andere Boney M, Santa Esmeralda, Luv, Belle Epoque en Hot Chocolate, en leek in alle opzichten een veilig middle of the road-toevluchtsoord voor wie al die nieuwe ontwikkelingen maar niets vond. Een van die toevluchtsoorden werd gevormd door het duo Baccara, twee exotische Spaanse meisjes die met hun debuutsingle 'Yes Sir I Can Boogie' voor een Europese sensatie zorgen door in tal van landen (waaronder Nederland en Engeland) de eerste plaats te bereiken.

Baccara bestond uit Mayte Mateus en Maria Mandola, twee vriendinnen die in Spanje toeristen vermaakten. Na diverse omzwervingen belandden ze in Duitsland, waar ze werden ontdekt door producers Rolf Sonja en Frank Dostal (die furore had gemaakt met de groep The Rattles). De eerste single was direct een schot in de roos en ook opvolger 'Sorry I'm a Lady' groeide uit tot een monsterhit, mede dankzij natuurlijk het aandoenlijk slechte Engels van de meisjes en hun zwoele imago. Baccara tourde met hun discopop in razend tempo door Europa en was een graag geziene gast in tv-programma's als Musikladen en Sacha Distel Show. In 1978 deed Baccara mee aan het Eurovisie Songfestival (voor Luxemburg nota bene) met het liedje 'Parlez-vous Francais?', dat in Nederland bleef steken in de tipparade.

In de jaren die zouden volgen modderde Baccara voort in de marge en in 1983 viel het doek definitief. Mateus en Mandola startten een solocarrière, hoewel solo... Mandola trad op onder de naam Baccara (samen met ene Marissa Perez), terwijl Mateus door het leven ging als New Baccara. Om de verwarring helemaal compleet te maken bracht Mandola in 1990 een album uit met de titel 'New Baccara's Fun, Fun, Fun', en verschenen er aan de lopende band verzamelalbums met de grootste hits van het duo.

Ik heb een van de vele compilaties in de kast staan, die (afgezien van de twee hits) eigenlijk te beroerd is om veel te draaien – het klinkt allemaal wel heel eenvormig en meer van hetzelfde. Het zwoele accent blijft echter charmant en de liedjes een idyllisch en onschuldig overblijfsel van lang vervlogen tijden... (Download een compilatie via MediaFire – 50 MB, 160 kbps.)

peter Dinsdag 16 Januari 2007 at 11:54 pm | | flashback

Eén reactie

Baccara heet een bordeel hier…..
Heb de band trouwens ook op mijn HD staan!

Erica, - 19-01-’07 16:18
(optioneel veld)
(optioneel veld)
Om geautomatiseerde spam te voorkomen, vraag ik je vriendelijk om de volgende vraag te beantwoorden.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.