Dutje

Normaal gesproken is het leesmap-aanbod bij mijn vaste Surinaamse afhaaltoko Warung Tresno nogal karig: een handvol roddelbladen van een maand of twee oud, een verkreukelde Panorama en als je geluk hebt een beduimelde Donald Duck. Toen ik afgelopen zondag op mijn roti zat te wachten, bleek de leesmap te zijn geüpdatet. Het was druk en ik had genoeg tijd om Psychologie Magazine eens uitgebreid door te nemen. Een artikel over 'powernaps' trok mijn aandacht. Het bleek bijzonder goed voor je hersenen te zijn om een 'krachtdutje' te doen na of tijdens het werk. Niet langer dan een half uurtje, want anders raak je te diep in slaap en word je juist chagrijnig wakker.

Grappig, want ik ben ik nu al een week of wat bezig met het verfijnen van de powernaptechniek. Ik trein elke dag van Amsterdam naar Utrecht en die rit duurt precies een half uur. Het perfecte moment om even een dutje te doen. Om een en ander wat te bespoedigen, ben ik op zoek gegaan naar goede muziek om het geroezemoes en jengelende kinderen te overstemmen. Lastig, want de meeste new age-muziek is juist bedoeld om naadloos over te vloeien in de achtergrond en klaterende beekjes en rustiek geharp zijn niet bijzonder geschikt voor in de trein.

Na wat geëxperimenteer heb ik de perfecte muziek gevonden: 'Desert God' van Vic Hennegan. Deze Amerikaan staat bekend om zijn trance en techno én voorliefde voor Novation-synthesizers (met name de Supernova II), maar op dit album is geen opzwepende beat te bekennen. De acht tracks nemen je mee naar een desolaat woestijnlandschap, trillend van de hitte, waar je na een lange voettocht beschutting zoekt bij een verkwikkende oase. Pulserende synthlijnen worden afgewisseld met een zacht ritme, getinkel van belletjes en rustieke piano-akkoorden. Hennegan weet met weinig middelen een perfecte sfeer neer te zetten – als je in slaap wilt vallen tenminste. Luister zelf: deel 1 en deel 2 (320 kbps, 84 en 28 MB groot). Het eerste nummer (het twaalf minuten durende 'Gaya') is overigens vrij saai. Ik moet alleen nog één probleem overwinnen: na een half uur word ik niet vanzelf wakker. Collega Ruben, die naast me zat, moest me vandaag wakker schudden. Volgende keer even de wekker zetten, anders beland ik onverhoopt nog een keer in Maastricht...

peter Dinsdag 14 Augustus 2007 at 11:55 pm | | new-age

vier reacties

Ik lees regelmatig jouw stukjes (na een tip van Peter Dekker) op deze site en toevallig draaide ik gisteren synthesizermuziek op zwart vinyl waar ik heerlijk bij wegzwijmelde. Misschien iets om weg te dutten tijdens je treinreis. Het dubbel album heet “cutting through” en is van “the Martin Hall Concept” Tijdloze muziek die je alles doet vergeten. Groetjes Bert Bosch

Bert Bosch, - 15-08-’07 18:51

Hoi Bert! Klinkt goed! Heb je misschien wat meer info? Of wellicht een linkje naar een en ander? ;-)

Araglin, - 16-08-’07 00:48

Alvast een link naar wat info over deze Deen.
De rest volgt nog.
Groetjes Peter

http://www.martinhall.com/uk/default.asp

Peter Dekker, (E-mail ) - 16-08-’07 14:03

Dank Peter, ziet er interessant uit!

Araglin, - 16-08-’07 14:15
(optioneel veld)
(optioneel veld)
Om geautomatiseerde spam te voorkomen, vraag ik je vriendelijk om de volgende vraag te beantwoorden.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.